Over schrijven

de kunst van het schrijven is steeds zoveel te schrappen dat duidelijk wordt wat bedoeld wordt.

Ze is een beetje eigenwijs maar daar heb je wel wat aan

‘Een groter formaat logo om te kunnen printen? Dat heb ik niet, wat ik altijd doe is in Word het plaatje gewoon uitrekken, dat kan toch ook?’ ‘Ik wil dat onze nieuwsbrief uitgeprint kan worden, daarom verstuur ik deze als PDF.’ ‘Onze website is toch prima zo? Je kunt heus wel een hulpvraag indienen, kijk… Lees verder Ze is een beetje eigenwijs maar daar heb je wel wat aan

Anders ga je gewoon wat doen

Photo by Burak K on Pexels.com

Een half jaar geleden zei iemand tegen mij: ‘Anders ga je gewoon wat doen’. Ik weet niet meer of het als een soort advies bedoeld was, maar zo heb ik het wel opgevat. Ik wist namelijk niet goed hoe ik aan de slag moest gaan. Niet de goede papieren voor de banen die ik voorbij… Lees verder Anders ga je gewoon wat doen

Waarom social media misschien niet het antwoord is

‘Ik denk dat we op Facebook moeten zitten, omdat iedereen dat doet. Kun je dat regelen?’ ‘Kunnen we niet gewoon een platform op de website maken zodat alle jeugdwerkers uit de stad elkaars activiteiten kunnen zien?’ ‘Moeten we niet een app gaan gebruiken, want iedereen doet dat?’ Zomaar vragen die ik tegenkom in de dagelijkse… Lees verder Waarom social media misschien niet het antwoord is

De moed in de schoenen

Jaap Hoekzema woont tijdelijk in Kigali, de hoofdstad van Rwanda en doet daar wat hij het liefste doet, foto’s maken. Elke foto heeft een eigen verhaal en maakt emoties los, want Jaap focust op de echtheid van het leven. Het leven in Rwanda. Het leven van mensen. Ik sta op een brug te kijken naar… Lees verder De moed in de schoenen

Verstopt maar aanwezig

Jaap Hoekzema woont tijdelijk in Kigali, de hoofdstad van Rwanda en doet daar wat hij het liefste doet, foto’s maken. Elke foto heeft een eigen verhaal en maakt emoties los, want Jaap focust op de echtheid van het leven. Het leven in Rwanda. Het leven van mensen. Wie ziet jou? ‘Het hek gaat langzaam dicht,… Lees verder Verstopt maar aanwezig

Menselijkheid in de zorg (2)

‘Ach en dan zie ik hem vechten en verdrietig zijn. En dan denk ik, ‘je snapt er ook helemaal niks meer van hè.’ Dat moet toch ook wat zijn. Dus ja, toen hij later rustiger werd ben ik bij hem gaan zitten en hebben we gewoon samen gekletst over voetbal.’ Dag twee van ‘gedwongen’ opname… Lees verder Menselijkheid in de zorg (2)

Eigenwijs? Wie ik? Dank je

Mijn collega is furieus. En het ligt aan mij, want ik was het niet met haar eens. Zij vindt dat we een bepaalde strategie moeten handhaven. Ik vind van niet. Mijn redenen gaan over de effectiviteit, de hare over het nut en noodzaak. We praten en praten en uiteindelijk ga ik akkoord met haar plan.… Lees verder Eigenwijs? Wie ik? Dank je

Menselijkheid in de Nederlandse zorg

Photo by Karolina Grabowska on Pexels.com

*Dit verhaal is eerder gepubliceerd op het social media platform Linked-In* De echte reden waarom ik het liefst in Nederland in een ziekenhuis lig heeft niets te doen met de kwaliteit van zorg. Hup naar huis Toen ik werd ingeleid om mijn tweede kind te krijgen in een ziekenhuis in Engeland, werd mijn man weggestuurd… Lees verder Menselijkheid in de Nederlandse zorg

Zie de mens

Photo by Bruno Scramgnon on Pexels.com

‘Even voor de duidelijkheid, je hebt tot 31 december om van gedachten te veranderen, want mijn plan voor het volgende jaar is om geen veranderingen te hebben.’ ‘Oké prima’, antwoordde mijn lief, ‘dan zit je nog even aan mij vast.’ Het was duidelijk, ik had totaal geen zin in veranderingen dit jaar. Teveel is er… Lees verder Zie de mens